Στον διάλογό του Πρωταγόρας ο Πλάτων μάς αφηγείται και παριστά με τον χαρακτηριστικό και πραγματικά μοναδικό, φιλοσοφικά απαράμιλλο και δραματουργικά ασυναγώνιστο τρόπο του, τη συνάντηση του Σωκράτη και του Πρωταγόρα, του κορυφαίου μιας εκλεκτής ομάδας σοφιστών, στην έπαυλη του μαικήνα Καλλία· εκεί όπου τον επισκέπτεται ενώ φιλοξενούνται όλοι τους από τον οικοδεσπότη. Η συνάντηση εξελίσσεται σύντομα σε συζήτηση μεταξύ των δύο ενώπιον όλων, η οποία δεν αργεί να λάβει τη μορφή διαφωνίας που προσωρινά και μόνο συγκαλύπτει μιαν εφ’ όλης της ύλης αντιπαράθεση των δύο ανδρών, και απολήγει σε διαλεκτική μονομαχία μέχρις εσχάτων.
Για τη σύγκρουσή τους αυτή, και σχεδόν για όλες τις πτυχές της που έχουν αξία φιλοσοφική, ο κύριος υπεύθυνος είναι ο Σωκράτης, αφού τελικά η διαφωνία του με τον Πρωταγόρα δεν είναι μόνον ιδιαίτερα μεγάλη και πάρα πολύ σοβαρή, αλλά προκύπτει, κατά δήλωσή του λίγο πριν από το τέλος, επειδή προμηθούμενος ὑπὲρ τοῦ βίου τοῦ ἐμαυτοῦ παντὸς πάντα ταῦτα πραγματεύομαι (προνοώντας για όλη μου τη ζωή τα πραγματεύομαι όλα τούτα, 361d4-5).