“Από πού ερχόμαστε; Τι είμαστε; Πού πάμε;” (Paul Gauguin)
“Ο πραγματικός ταξιδιώτης είναι αυτός που φεύγει για να φύγει”, έγραφε ο Μποντλέρ, κι ο Paul Gauguin, ο εκκεντρικός ποιητής των χρωμάτων, το ακολούθησε κατά γράμμα. Έτσι καταφέρνει να ξεφύγει από τις συμβατικότητες, τη ρουτίνα και την πλήξη, την κόλαση του πολιτισμού, το Παρίσι και την Ευρώπη. Ξεκινάει λοιπόν για το άγνωστο, το εξωτικό και το πρωτόγονο, για την ουτοπία ενός διαφορετικού, πιο ανθρώπινου κόσμου κοντά στη φύση. Κι εκεί, στα νησιά των θαλασσών του Νότου, τα βυθισμένα στη μιζέρια, θα τον βρει ο θάνατος, μόνο, απογοητευμένο, παρεξηγημένο, μ’ όλα τα όνειρά του γκρεμισμένα.
Paul Gauguin, ένα όνομα που συνδέεται αναμφισβήτητα με το μύθο του επαναστάτη, του απόκληρου, του τυχοδιώκτη. Είναι όμως και το σύμβολο μιας καινούριας ζωγραφικής με απλή, γνήσια τεχνική, απελευθερωμένη από κάθε προηγούμενη θεωρία. Ένας από τους προδρόμους της μοντέρνας τέχνης δεν αρκείται να μιμείται τη φύση, αλλά επιθυμεί να συλλάβει με την ένταση των συναισθημάτων του και την αμεσότητα στην έκφραση, τις ρίζες του σ’ όλο τους το βάθος. Το πεπρωμένο του φαίνεται προκαθορισμένο. […]