HOMO LIBER – Άνθρωπος ο Ελεύθερος. Ο Μπαρούχ Σπινόζα όρισε με κρυστάλλινη διαύγεια τη στάση ζωής του: “Ο ελεύθερος άνθρωπος για κανένα άλλο πράγμα δεν σκέφτεται λιγότερο όσο για το θάνατο, και η σοφία του δεν είναι μελέτη θανάτου αλλά στοχασμός για τη ζωή ” (Ηθική).
Ο στοχασμός του για τη ζωή δεν γίνεται στο κενό, σε απουσία τόπου και σε κενό χρόνου. Αναπτύσσεται σε προσδιορισμένο τόπο αλλά με ορίζοντα τη συγκεκριμένη Ουτοπία (Έρνστ Μπλόχ), που δεν έχει και δεν βρίσκει ακόμα τόπο. Ξετυλίγεται στον παρόντα χρόνο αλλά με συνείδηση του παρόντος ως Ιστορίας.
Ο Homo Liber μένει πάντα πιστός στην “πατρίδα” του “μέσα στο χρόνο”, όπως ονόμαζε την ιστορική Εποχή ο Λέων Τρότσκι.
Στοχασμός για τη ζωή είναι πρώτα πρώτα ο αναστοχασμός της ίδιας της Εποχής. Ζούμε στην Εποχή της μετάβασης, σε μέρες φόβου και τρόμου, αλλά και στον καιρό της Ελπίδας, τον νυν καιρό, όπου όλα τα ερωτήματα κι όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά στους ανέμους που αλλάζουν τα πάντα!
“Δικαιοσύνη, τη δικαιοσύνη ζητήσετε για να ζήσετε…” (Δευτερονόμιο). Κι η δικαιοσύνη είναι αδιαχώριστη από την ελευθερία, τη λύτρωση από όλα τα δεσμά που κάνουν τη ζωή να μην είναι ζωή αλλά εφιάλτης για επιβίωση. Οι υπερρεαλιστές είχαν δίκιο: πρέπει να μεταμορφώσουμε τον κόσμο τούτο, με τον τρόπο του Μαρξ, πρέπει να αλλάξουμε τη ζωή σε αληθινή Ζωή, με τον τρόπο του Ρεμπώ.
Οι ποιητές του λόγου και της δράσης συνοδοιπορούν στα δοκίμια του βιβλίου, μαζί με τους καταπιεσμένους, στους δρόμους της Ζωής, στους δρόμους της Ελευθερίας. Ο Τίγρης του Ουίλλιαμ Μπλαίηκ συντροφεύει τους διαδηλωτές στην πλατεία Συντάγματος, μαζί με τις αλλοπαρμένες ηρωίδες της Άκρας Ταπείνωσης της Ρέας Γαλανάκη. Ο Βάλτερ Μπένγιαμιν, ο Έρνστ Μπλόχ κι ο Αλαίν Μπαντιού περιδιαβάζουν στο Γκεζί Παρκ τις ώρες της εξέγερσης. Ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ κι ο Ζαν Ζενέ, ο Λέων Τολστόι κι ο Ανδρέας Εμπειρίκος συναντούν τον Περουβιανό επαναστάτη Χοσέ Κάρλος Μαριάτεγκι, τον Ντελέζ, τον Γκουατταρί, τους μαχητές του Μάη του ’68 στους δρόμους της παγκοσμιότητας. Μέσα στα ερέβη, δεν παύουν να βλέπουν τον ορίζοντα: εν ούτω ζωή ην, και η ζωή ην το φως των ανθρώπων, και το φως εν τη σκοτία φαίνει, και η σκοτία ου κατέλαβεν.

Περιεχόμενα

DE LIBERTATE
Ελευθερία – …non ut Legem, sed ex amore
Επιλέγοντας την επιλογή
Homo liber
Ο ΑΙΩΝΑΣ
Τι αιώνα κάνει έξω; – Ο διανοούμενος, η εποχή, η πολιτική της αλήθειας
Ο Angelus Novus στον καιρό της Μεγάλης Ύφεσης
Ο William Blake στην Πλατεία Συντάγματος
Ο νυν καιρός – Σκέψεις για το μυθιστόρημα
Η Άκρα Ταπείνωση της Ρέας Γαλανάκη
Η ΕΙΣ ΑΔΟΥ ΚΑΘΟΔΟΣ
Theresienstadt – Ο αντισημιτισμός ως κρίση του πολιτισμού
Auschwitz: Το πραγματικό – Οι Κώδικες του Γιώργου Λαζόγκα
Η αθέατη πλευρά της τέφρας – Η Liza Pinhas διηγείται
Το Άουσβιτς sub specie future
ΕΝ ΕΙΚΟΝΙ ΔΙΑΠΟΡΕΥΕΤΑΙ…
Η τέχνη σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης
Το έργο της απουσίας
Kumi Ori – Φωτίζου… ή το Όνειρο του Πραγματικού
ΠΟΙΗΤΕΣ ΕΝ ΤΗ ΚΑΜΙΝΩ
Ο Ρωμαίος, η Ιουλιέττα και τα φαντάσματα των ταυτοτήτων
Λεβ Νικολάγιεβιτς Τολστόι – Η ανέφικτη αγάπη της ανθρωπότητας
Ο Ζντάνωφ και οι γάτες της Αχμάτοβα
Η αλληλογραφία Γιάννη Ρίτσου – Άρη Αλεξάνδρου – Καίτης Δρόσου
Η απόγνωση ως ευγένεια
Λέξεις των εσχάτων – Σκέψεις για τον Βύρωνα Λεοντάρη
Εν τη καμίνω – Ο βιβλικός ποιητής Α. Εμπειρίκος
Ο Jean Genet στον κόσμο του Μεγάλου Ιεροεξεταστή
ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΤΗΤΑΣ
Jose Carlos Mariategui – Μέσα από τους δρόμους της παγκοσμιότητας πλησιάζουμε τον εαυτό μας
Ο μονόδρομος των Καταπιεσμένων
Το πλήρωμα του Χρόνου – Michael Lowy: Walter Benjamin – Προμήνυμα κινδύνου
ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ
Ορίζοντες του Μάη – Το υποκείμενο μπροστά στο παρόν
Η ουτοπία της εμμένειας – Η επανάσταση στους Deleuze και Guattari
Heimat – Η ανέστια Εστία ή Ένας περίπατος στο Gezi Park μαζί με τους Ernst Bloch, Walter Benjamin και Alain Badiou