Η ιστορία της φιλοσοφίας προκαλεί πάντα το διαφέρον. Σπουδάζων αυτήν ο άνθρωπος παρακολουθεί τα προβλήματα, τα οποία οι παλαιότεροι αντιμετώπισαν, τα ερωτήματα, τα οποία έθεσαν, και τας λύσεις, τας οποίας έδωσαν εις αυτά, τας ιδέας, τας οποίας ανέπτυξαν. Και δεν ικανοποιεί απλώς την περιέργειαν και την επιθυμίαν του «ειδέναι», αλλά και ωφελείται σημαντικώς. Προβληματίζεται, αποκτά νέα και αξιόλογα διαφέροντα, στοχάζεται ορθότερον, διευρύνει την γνώσιν και την προοπτικήν θεωρήσεως του κόσμου. Ιδιαίτερον όμως διαφέρον προκαλεί η σπουδή της ιστορίας της ελληνικής φιλοσοφίας όχι μόνον εις ημάς τους Έλληνας, αλλά και εις τους ξένους, διότι οι Έλληνες είναι οι πρώτοι μεγάλοι στοχασταί της ανθρωπότητος. Αυτοί πρώτοι αληθώς ηπόρησαν και εφιλοσόφησαν, χωρίς να αποβλέπουν εις ωφελιμιστικούς σκοπούς. […] Ο φιλοσοφικός στοχασμός εις τον τόπον αυτόν εγνώρισε περιόδους μεγάλης ανθήσεως και περιόδους υφέσεως, αλλ’ όχι διακοπήν. Εγεννήθη, αλλά συνεχίσθη και κατά την βυζαντινήν εποχήν, ακόμη και κατά τους χρόνους της δουλείας και κατά την μετά την απελευθέρωσιν περίοδον. […]

ΠΡΩΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ: Η ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΕΡΙΟΔΟΣ: Η ΑΤΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
ΤΡΙΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ: ΤΑ ΜΕΤΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ
ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ: Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥ 30 π.Χ-330 μ.Χ
ΠΕΜΠΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
ΕΚΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ: Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥ 1453 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ
ΠΙΝΑΞ ΠΡΟΣΩΠΩΝ
ΠΙΝΑΞ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ