Η σειρά με την οποία παρουσιάζονται στην έκδοσή μας οι “Παράλληλοι Βίοι” του Πλουτάρχου -όπου τελικά φτάσουν…- δεν έχει σχέση με κανενός είδους αξιολόγησή τους. ότι προηγούνται δηλ. οι καλύτεροι κι ακολουθούν οι δευτερότεροι…
Αν υπάρχει κάποιο κριτήριο -όχι και τόσο αυστηρό ούτως ή άλλως- είναι η σχέση του βιογραφούμενου με κάποιο μεγάλο ιστορικό γεγονός και την εξιστόρησή του από τον συγγραφέα. Ο Θεμιστοκλής λ.χ. και η Σαλαμίνα,ο Κάμιλλος και η επιδρομή των Γαλατών, ο Νικίας και η καταστροφή της Σικελίας.
Πρόκειται, ίσως, για την πιο ενδιαφέρουσα πλευρά των “Βίων” κι αξίζει στον αναγνώστη να στρέψει εκεί τον ενδιαφέρον του.
Στον “Αριστείδη” είναι η Μάχη των Πλαταιών που προεξάρχει.
Ο “Κάτων” αποτελεί το τυπικότερο, μάλλον, δείγμα του ρωμαϊκού ήθους των χρόνων της δημοκρατίας.

“Χορτάστε την ψυχή σας με τον Πλούταρχο και τολμήστε να πιστέψετε στον εαυτό σας, πιστεύοντας στους ήρωές του”. (ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ ΝΙΤΣΕ)