Τον Ιανουάριο του 2022, η Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, δημιουργός του Χάρυ Πότερ, αποκλείστηκε από… την προβολή ταινίας για το έργο της, από την εταιρεία Warner, επειδή οι δηλώσεις της για την ύπαρξη γυναικείου φύλου θεωρήθηκαν τρανσφοβικές!
Στα πανεπιστήμια, απαιτούν την κατάργηση της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, του Πλάτωνα και του Σαίξπηρ, καθώς “προωθούν τον ρατσισμό, τη λευκή υπεροχή και την πατριαρχία”. Η “cancel culture” διεκδικεί την ακύρωση ολόκληρου του ιστορικού παρελθόντος. Οι Τάιμς της Νέας Υόρκης το BBC και το… Χόλιγουντ στηλιτεύουν καθημερινά τον “συστημικό ρατσισμό”, από την κλασική αρχαιότητα μέχρι τις μέρες μας.
Διεξάγεται ένα κυνήγι μαγισσών που στοχοποιεί τη “λευκότητα” και τη δυαδικότητα των φύλων, ενώ προωθείται η καθιέρωση αρνητικών διακρίσεων έναντι της κοινωνικής πλειοψηφίας. Στην πράξη, το woke κίνημα επανεισάγει αντεστραμμένη τη φυλετικοποιημένη σκέψη του ρατσισμού: τα πάντα πρέπει να ερμηνεύονται υπό το πρίσμα της σύγκρουσης λευκών και εγχρώμων, ανδρών και γυναικών, ετεροφυλόφιλων και ομοφυλόφιλων… Συναφώς, δε, οι λευκοί εργάτες εκχωρούνται συλλήβδην στον Τραμπ ή την Μαρίν Λεπέν…
Το woke κίνημα, στη Δύση, στοχεύει στη μειονοτικοποίηση των ευρωπαϊκής καταγωγής πληθυσμών και ταυτόχρονα στην “εξαφάνιση” των φύλων μέσα από την άρνηση μιας βιολογικής σεξουαλικής ταυτότητας – ανοίγοντας ουσιαστικά τον δρόμο προς τον μετάνθρωπο. Στην Ελλάδα, ήδη, σε ορισμένους κύκλους, η αναφορά σε φοιτητές και φοιτήτριες έχει αντικατασταθεί από τον ουδέτερο όρο “τα φοιτητά”.
Το βασικό τέχνασμα, μέσω του οποίου επιχειρείται η φίμωση κάθε διαφορετικής φωνής, είναι η “ακροδεξιοποίηση” της πολιτικής διαφωνίας: Όποιος αμφισβητεί την πολιτική ορθότητα “νομιμοποιεί τον ακροδεξιό λόγο” και καταδικάζεται σε εξοστρακισμό.
Άλλωστε στην πρωτοπορία του κινήματος woke, παγκοσμίως, βρίσκονται οι “αντίφα”, που έγιναν ευρέως γνωστοί στη διάρκεια των διαδηλώσεων για τον Τζωρτζ Φλόυντ, το καλοκαίρι του 2020, ενώ, στην Ελλάδα, έχουν καταστεί διάσημοι με το σύνθημά τους “Να πεθάνει η Ελλάδα, να ζήσουμε εμείς”.

Εισαγωγή
Γιώργος Καραμπελιάς – Γιώργος Ρακκάς, Η αποδόμηση του ευρωπαϊκού -ελληνικού;- πολιτισμού
WOKE: Ο νέος μηδενισμός
Πιέρ -Αντρέ Ταγκιέφ, Από τον αποδημητικό σχολαστικισμό γεννήθηκε το τέρας του “γουοκισμού”
Μισέλ Ονφρέ, “Βιώνουμε ήδη έναν νέο ολοκληρωτισμό!”
Γιώργος Ρακκάς, Μηδενισμός και νεολαία
Η αποδόμηση του έθνους-κράτους
Φράνσις Φουκουγιάμα, Μια δική τους χώρα: Ο φιλελευθερισμός χρειάζεται το έθνος
Συλλογική παρέμβαση, Μια Ευρώπη που να μας εμπνέει: Η “Δήλωση των Παρισίων”
Κριστόφ Γκιλλουί, “Στο εξής, οι απλοί άνθρωποι ασκούν πίεση στη Γαλλία των ανώτερων στρωμάτων”
Πιέρ Μπροσάν, Μετανάστευση, η σημαντικότερη πρόκληση
Η θεωρία του φύλου
Ευγενία Μπαστιέ, Να διασώσουμε τη διαφορά μεταξύ των φύλων
Νικόλας Δημητριάδης, Η “θεωρία του φύλου” και η κρίση της οικογένειας
Ευάγγελος Κοροβίνης, Για τις έμφυλες ταυτότητες και τις τροπές τους
Γιώργος Ρακκάς, Φύλο και οικογένεια: Με αφορμή το Σύμφωνο Συμβίωσης
Νικήτας Αλιπράντης, Το ιδεολόγημα του gender και η υπερτροφία του ρατσισμού: κοινωνιολογική αντίκρουση
Η παιδεία στο στόχαστρο
Φώτης Σχοινάς, Ο μαρασμός των κλασσικών σπουδών
Γκρεγκ Λουκιάνοφ-Τζόναθαν Χάιτ, Η ισοοπέδωση του αμερικανικού νου
Τζων Γκρέυ, Το πρόβλημα του υπερφιλελευθερισμού