Χαρ. Τρικούπη 22, Αθήνα, Τ.Κ. 10679 - Τηλ. 210 3623092, email: info@alfeiosbooks.com

Καπετάν Κεμάλ. Αναμνήσεις από τον ελληνικό εμφύλιο

20,00 €

Η έχθρα που είχε συσσωρευθεί μέσα μου απο τη σοβινιστική προπαγάνδα τόσων χρόνων, διαλύθηκε μέσα σ εκείνη την εβδομάδα που έζησα στην Αθήνα και είδα καθαρά στα μάτια των Ελλήνων τα φιλικά, τα αδερφικά αισθήματα που έτρεφαν για μας. Οι πρόσφυγες, οι Καραμανλήδες, δάκρυζαν στο άκουσμα της λέξης “Τουρκία”. Τα αισθήματα αδελφοσύνης ανάμεσα σε δυο λαούς που είχαν ζήσει για αιώνες μαζί βάραιναν περισσότερο απ οτιδήποτε άλλο. Την τελευταία μέρα έγινε η αποχαιρετιστήρια συγκέντρωση. Ήχησαν ξανά τα συνθήματα “Ζήτω η Τουρκία” και “Ζήτω η Ελλάδα”. Αυτή τη φορά φώναξα “Ζήτω η Ελλάδα” μ όλη μου την καρδιά.Είχα καταλάβει ότι δεν χρειαζόταν να πάψει να υπάρχει η Ελλάδα για να υπάρξει η Τουρκία. Όλοι οι λαοί είναι αδέλφια, αλλά ο Τούρκος και ο Έλληνας είναι ακόμα πιο κοντά ο ένας με τον άλλο.” Ο Μπελί, που το 1949 «όταν εγκατέλειψε τα βουνά της Ελλάδας ήρθε στην Τουρκία, επανεντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα κι άρχισε πάλι τη δουλειά ως Τούρκος μαρξιστής κι επαναστάτης», ξεκίνησε την πολιτική καριέρα του ως ένθερμος εθνικιστής και φανατικός εχθρός των Ελλήνων. Εως τη στιγμή που «σε κάποιες πρωτοχρονιάτικες διακοπές μία ομάδα μαθητών πήγαμε στην Αθήνα. Ηταν η περίοδος, μετά το 1930 (σ.σ. είχε υπογραφεί το σύμφωνο φιλίας μεταξύ Βενιζέλου και Κεμάλ στην Αγκυρα), που γίνονταν προσπάθειες για τη δημιουργία κλίματος ελληνοτουρκικής φιλίας… Περιδιαβαίναμε στην Αθήνα μια ολόκληρη εβδομάδα, κοιτάζοντας στα μάτια τους ανθρώπους που συναντούσαμε διαβλέπαμε αισθήματα φιλίας και αγάπης. Οι πρόσφυγες από την Μικρά Ασία κάθε που έλεγαν “Τουρκία”, δάκρυζαν. Τα αγνά αισθήματα ανάμεσα σε λαούς που έζησαν μαζί αιώνες υπερισχύουν ό,τι και να γίνει. Είχα καταλάβει ότι για να ζήσει η Τουρκία δεν έπρεπε να εξαφανιστεί η Ελλάδα». Ο Μπελί σπούδασε στην Αμερική, στα πανεπιστήμια της Αϊόβα και του Σικάγο, οικονομικά, και εκεί γνώρισε έναν Τούρκο που ήταν στρατευμένο μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Κάπως έτσι βρέθηκε στα ελληνικά βουνά για δυόμισι χρόνια με βασικά καθήκοντα στρατιωτικά, σύμβουλος στην Τοπική Αντιπροσωπεία Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης, συνεκδότης της τουρκόφωνης εφημερίδας «Savas» που σημαίνει «δράση» και η οποία έβγαινε για τα μέλη της τουρκικής μειονότητας και τους Πομάκους. Οταν γύρισε στην Τουρκία, διώχθηκε, συνελήφθη, φυλακίστηκε, διασώθηκε από απόπειρα δολοφονίας, έφυγε για να ζήσει στη Στοκχόλμη…

Συγγραφέας:

Belli Mihri

Εκδοτικός οίκος:

Εκδόσεις Telos Ιnternational

Μετάφραση:

Φραγκώ Καράογλαν

Τόπος έκδοσης:

Κωνσταντινούπολη

Έτος έκδοσης:

2009

Σελίδες:

270

ISBN:

975-5452-41-8

Κατάσταση:

άριστη

Διαθέσιμο

Κωδικός: AB-00013500. Κατηγορίες: , .
   

Η έχθρα που είχε συσσωρευθεί μέσα μου απο τη σοβινιστική προπαγάνδα τόσων χρόνων, διαλύθηκε μέσα σ εκείνη την εβδομάδα που έζησα στην Αθήνα και είδα καθαρά στα μάτια των Ελλήνων τα φιλικά, τα αδερφικά αισθήματα που έτρεφαν για μας. Οι πρόσφυγες, οι Καραμανλήδες, δάκρυζαν στο άκουσμα της λέξης “Τουρκία”. Τα αισθήματα αδελφοσύνης ανάμεσα σε δυο λαούς που είχαν ζήσει για αιώνες μαζί βάραιναν περισσότερο απ οτιδήποτε άλλο. Την τελευταία μέρα έγινε η αποχαιρετιστήρια συγκέντρωση. Ήχησαν ξανά τα συνθήματα “Ζήτω η Τουρκία” και “Ζήτω η Ελλάδα”. Αυτή τη φορά φώναξα “Ζήτω η Ελλάδα” μ’ όλη μου την καρδιά.Είχα καταλάβει ότι δεν χρειαζόταν να πάψει να υπάρχει η Ελλάδα για να υπάρξει η Τουρκία. Όλοι οι λαοί είναι αδέλφια, αλλά ο Τούρκος και ο Έλληνας είναι ακόμα πιο κοντά ο ένας με τον άλλο.” Ο Μπελί, που το 1949 «όταν εγκατέλειψε τα βουνά της Ελλάδας ήρθε στην Τουρκία, επανεντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα κι άρχισε πάλι τη δουλειά ως Τούρκος μαρξιστής κι επαναστάτης», ξεκίνησε την πολιτική καριέρα του ως ένθερμος εθνικιστής και φανατικός εχθρός των Ελλήνων. Εως τη στιγμή που «σε κάποιες πρωτοχρονιάτικες διακοπές μία ομάδα μαθητών πήγαμε στην Αθήνα. Ηταν η περίοδος, μετά το 1930 (σ.σ. είχε υπογραφεί το σύμφωνο φιλίας μεταξύ Βενιζέλου και Κεμάλ στην Αγκυρα), που γίνονταν προσπάθειες για τη δημιουργία κλίματος ελληνοτουρκικής φιλίας… Περιδιαβαίναμε στην Αθήνα μια ολόκληρη εβδομάδα, κοιτάζοντας στα μάτια τους ανθρώπους που συναντούσαμε διαβλέπαμε αισθήματα φιλίας και αγάπης. Οι πρόσφυγες από την Μικρά Ασία κάθε που έλεγαν “Τουρκία”, δάκρυζαν. Τα αγνά αισθήματα ανάμεσα σε λαούς που έζησαν μαζί αιώνες υπερισχύουν ό,τι και να γίνει. Είχα καταλάβει ότι για να ζήσει η Τουρκία δεν έπρεπε να εξαφανιστεί η Ελλάδα». Ο Μπελί σπούδασε στην Αμερική, στα πανεπιστήμια της Αϊόβα και του Σικάγο, οικονομικά, και εκεί γνώρισε έναν Τούρκο που ήταν στρατευμένο μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Κάπως έτσι βρέθηκε στα ελληνικά βουνά για δυόμισι χρόνια με βασικά καθήκοντα στρατιωτικά, σύμβουλος στην Τοπική Αντιπροσωπεία Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης, συνεκδότης της τουρκόφωνης εφημερίδας «Savas» που σημαίνει «δράση» και η οποία έβγαινε για τα μέλη της τουρκικής μειονότητας και τους Πομάκους. Οταν γύρισε στην Τουρκία, διώχθηκε, συνελήφθη, φυλακίστηκε, διασώθηκε από απόπειρα δολοφονίας, έφυγε για να ζήσει στη Στοκχόλμη…

Βάρος 0.257 kg
Διαστάσεις 14 x 21 cm