Χαρ. Τρικούπη 22, Αθήνα, Τ.Κ. 10679 - Τηλ. 210 3623092, email: info@alfeiosbooks.com

Προλεγόμενα εις την ερώτησιν περί Θεού

20,00 € 16,00 €

Εναίσιμος επί διδακτορία διατριβή υποβληθείσα εις την Φιλοσοφικήν Σχολήν του Εθνικού και Καποδιστριακού Πα

Συγγραφέας:

Κυριαζόπουλος Σπυρίδων

Εκδοτικός οίκος:

Γρηγόρη

Μετάφραση:

Τόπος έκδοσης:

Αθήνα

Έτος έκδοσης:

2000

Σελίδες:

304

ISBN:

960-333-229-1

Κατάσταση:

Πολύ καλή

Διαθέσιμο

Κωδικός: AB-00125710. Κατηγορίες: , , .
   

Αφετηρία της παρούσης μελέτης υπήρξεν εν υπόμνημα εις το χωρίον των “Εννεάδων”: “ούτε ουν τι ούτε ποιόν ούτε ποσόν ούτε νους ούτε ψυχή· ουδέ κινούμενον ουδ’ αυ εστώς, ουκ εν τόπω ουκ εν χρόνω, αλλά το καθ’ αυτό μονοειδές, μάλλον δε ανείδεον προ είδους ον παντός, προ κινήσεως, προ στάσεως· ταύτα γαρ περί το ον, α πολλά αυτό ποιεί”, το οποίον ανεκοινώθη υπό του γράφοντος την 25 Ιουνίου 1956 εις το περί Πλωτίνου φροντιστήριον του καθηγητού G. Ralfs εν Αμβούργω. Το μελέτημα εκείνο απετέλεσε τον “σπερματικόν λόγον” της ανά χείρας διατριβής.
Την ανάπτυξιν της εργασίας διέκοψεν εν Αϊδελβέργη βαρυτάτη ασθένεια, αλλ’ εις το βίωμα του πόνου, της εγκαταλείψεως και του ερχομένου θανάτου έζησεν ο γράφων την μεταλλαγήν της θεωρητικής απασχολήσεως εις πρόβλημα ζωής. Εις το υπ’ αριθ. 12 δωμάτιον του γερμανικού νοσοκομείου ησθάνθη εντός του την μετάπτωσιν της ερωτήσεως περί Θεού εις ερώτησιν τον Θεού περί αυτού ως ερωτώντος, την μετατροπήν της σχέσεως “Εγώ-αυτό” εις “Συ-εγώ”, την μετουσίωσιν του θέλω εις γενηθήτω. Εις την ασθένειάν του οφείλει ουχί μόνον ολόκληρον την προσωπικήν στάσιν του έναντι της ερωτήσεως του έργου αυτού, αλλ’ ό,τι αγιώτερον ηξιώθη να βιώσει μέχρι σήμερον.
Ότε η ασθένεια παρήλθεν, η μελέτη του δεν ήτο πλέον απλή ενασχόλησις, αλλ’ αγών καταξιώσεως. Έκτοτε, καθ’ όλον το διάστημα της εν τω εξωτερικώ διαμονής του, εθεώρησε την συστηματικήν σπουδήν της περί Θεού ερωτήσεως ως “μέγιστον μάθημα”. Σκοπός του υπήρξεν η αυτολύτρωσις, προϋπόθεσιν της οποίας εθεώρει την γνώσιν. Εις το τέλος της εργασίας του είχεν αντιληφθή, ότι το τελευταίον της γνώσεως προ του Υπερβατικού είναι η αυτοσυνείδησις της συμβατικότητος του κοσμικού της Είναι ότι εις την ερώτησιν περί Θεού, η οποία ζητεί να πραγματευθή ό,τι αναιρεί τον κόσμον των πραγμάτων, δεν δίδει την απάντησιν ο λόγος, το ερωτηματικόν της πραγματικότητας, αλλ’ εν “ρήμα”, το οποίον οφείλει να μη κατάγηται “εκ του κόσμου τούτου”, εφ’ όσον θα ωμίλει περί τον Υπερπραγματικού και ότι ο λόγος, η τάσις από του ενθάδε προς το επέκεινα, ούτε ενθάδε ούτε επέκεινα, αλλ’ ο σύνδεσμός των, εάν θα είναι πιστός εις εαυτόν, θα μείνει “αδόκιμος περί την πίστιν” και το “δοκίμιον της πίστεως”, διά της συνειδήσεως όμως των ορίων και δια τον υπερβατισμού του, θα είναι η αξίωσις και η καταξίωσις της πίστεως, ως υπευθύνου, ενσυνειδήτου και αγωνιστικής υπερβάσεώς του ουχί εκ του κόσμου προς τον Θεόν, αλλ’ εκ του Θεού προς τον κόσμον. […] 12 Δεκεμβρίου 1957, Σπυρίδων Κυριαζόπουλος. (Από τον πρόλογο της έκδοσης)

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ
ΜΕΡΟΣ 1ον:
Ι. Η ΚΑΤΑΦΑΣΙΣ
Η συσχέτισις του Ενθάδε προς το Υπερβατικόν εν τω Καθολικισμώ, α) Η ομοιότης των ετέρων, β) Causa exemplaris – Η οντολογική διαφορά του Ποσού εκτός της Καθολικής θεωρήσεως του Θεού – Αι αρχαί του καταφατικού Σχολαστικισμού – Το κριτήριον της αγαθότητος – Η διάσπασις της Φυσικής Θεολογίας (Ο Θεός και η Κίνησις) – Θεός “σπερματικός” – Coincidentia oppositorum, α) Αρχή και εμφάνισις, β) Γεωμετρική θεμελίωσις και ερμηνεία – Η Αντινομία και το Γίγνεσθαι – Θεολογία του όντος – Το αξίωμα της Αναλογίας: Analogia entis – Ο Αριστοτελισμός και το διανοητικόν είδωλον του Θεού – Η νόησις της νοήσεως: Intelligentia divina και της νοήσεως: intellectus humanus – Η υπέρβασις του λόγου
ΙΙ. Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ
Γνωσεολογία της Αποφατικής Θεολογίας – Μεθοδολογικά – Η Γραφή
ΙΣΤΟΡΙΚΑ
-Η ΑΡΧΗ
Ο κριτικός λόγος του Ηρακλείτου – Η θεολογική κριτική του Ξενοφάνους – Εμπεδοκλής, Αναξαγόρας, Πρωταγόρας – Η παρμενίδειος οντολογία του Πλάτωνος, α) Ο “Παρμενίδης”, β) Ο Παρμενίδης – Το Μη ον
-Η ΑΚΜΗ
1. Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ
-Οι Φιλόσοφοι
Η “Ενολογία” του Πλωτίνου – Ο αγνωστικισμός του Πρόκλου – Γιαχβέ και Λόγος (Ο Ιουδαίος έλλην Φίλων) – Το αποφατικόν σύστημα του Μωυσέως μπέν Μαιμούν
-Οι Πατέρες
Ωριγένης α) Ωριγένης και Πλάτων, β) Το ελληνικόν πέρας, γ) Αι αποφατικαί αρχαί – Ιουστίνος και Κλήμης – Μ. Αθανάσιος, Μ. Βασίλειος και Γρηγόριος ο Θεολόγος – Ο “κατά ερευνητών” Εφραίμ ο Σύρος – Γρηγόριος Νύσσης, α) Η αποφατική ερμηνεία της Γραφής, β) Το “αειδές” Θείον – Το “Ακατάληπτον” του Χρυσοστόμου – Ο συστηματικός Ιωάννης ο Δαμασκηνός – Ο κλασσικός της Αποφάσεως Διονύσιος, α) Νεοπλατωνίζων χριστιανισμός, β) Πρόκλος και Διονύσιος, γ) Η “υπερούσιος αοριστία”, δ) Αρεοπαγιτικά, ε) Διονύσιος και Νικόλαος Κουζάνος – Η θετικότης της αποφατικής διαθέσεως των Πατέρων
2. Ο ΛΑΤΙΝΙΚΟΣ ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ
Η Θεολογική διαλεκτική της αγνοίας του Αυγουστίνου – M. Felix, Lactantius, Hieronymus – O graecorum graecus Ioannes Scotus Eriugena ως νεοπλατωνικός Θεολόγος – Το παράπονον του Anselmi Cantuariensis – Ο αποφατικός Θωμάς Ακυϊνάτης – Petrus Abaelardus, Albertus Magnus, Ioannes Duns Scotus, Meister Eckhart – Νικόλαος Κουζάνος, α) Ο πρόδρομος της νέας σκέψεως, β) Visibilium invisibilitas γ) Η έλλειψις της Καθολικής ορθοδοξίας
Γ. Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ
1. Η ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΝΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Ο αντιδιανοητισμός του Μ. Luther – Ο “Θεολόγος του συναισθήματος” F. Schleiermacher – Η αξίωσις ετερότητος του S. Kierkegaard – Η θεολογική αντίληψις του Πέρατος των συγχρόνων: T. Tillich, K. Heim, H. Thielicke, F. Gogarten, R. Bultmann και H.-H. Schrey – “Η κρυπτολογία” των Ελβετών Emil Brunner και Karl Barth – Η Αποκάλυψις ως αποκάλυψις της κρυπτότητος του Θεού
2. Η ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Θεολογία της άρσεως του λόγου περί Θεού – Η κριτική της γνώσεως του Immanuel Kant – Η “περατολογία” του Johann Gottlieb Fichte – F.W.J. von Schelling και Ed. von Hartmann – Η συνείδησις του Πέρατος ως αυτοσυνείδησις της σκέψεως του 20ου αιώνος, α) Ο εσωτερικός υπερβατισμός του πνεύματος, β) Η ιδεολογική αυτοκατάφασις του πνεύματος – Ο Karl Jaspers, α) Υπερβατικότης και “κρυπτογραφικότης” (Schiffrenheit), β) Η αυτοκαταλυτική διαλεκτική
3. Η ΠΟΙΗΣΙΣ
Holderlin, Herder, Angelus Silesius, Goethe – Η “Ωδή των αγγέλων” του Joost van den Vondel – Ο αποδιδόμενος εις τον Γρηγόριον τον Ναζιανζηνόν “Ύμνος εις Θεόν” του Πρόκλου και ο προβληματισμός του
ΚΡΙΤΙΚΑ
Αι βασικαί αποφατικαί αρχαί. α. Το Άρρητον (deus ineffabilis), I. Η αυτοάρνησις του λόγου, ΙΙ. “Η αρρητολογία”, β. Η σοφή άγνοια (docta ignorantia), I. Η αγνοούσα γνώσις του Ν. Κουζάνου […] ΠΑΡΑΤΗΡΙΣΙΣ
ΜΕΡΟΣ 2ον:
Ι. Η ΤΑΥΤΙΣΙΣ
ΙΙ. Η ΤΑΥΤΟΤΗΣ
ΕΓΕΛΙΑΝΗ “ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ”
ΜΕΡΟΣ 3ον:
Ι. Η ΑΠΟΥΣΙΑ
ΑΙΤΙΑ – ΑΙΤΙΑΤΑ
ΚΡΙΣΙΣ – ΚΡΙΤΙΚΗ
ΙΙ. Η ΓΕΝΕΣΙΣ
Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
Η ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΓΟΝΙΑΣ
ΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ
ΓΕΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ
ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ
ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΕΩΣ
ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΡΩΤΗΣΕΩΣ
Η ΣΧΕΣΙΣ ΚΑΙ Η ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΣ
Ο ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Η ΠΙΣΤΙΣ
ΠΑΡΑΠΟΜΠΑΙ
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΛΑΤΙΝΙΚΩΝ ΕΚΦΡΑΣΕΩΝ

Βάρος 0.544 kg
Διαστάσεις 24 x 17 cm