Χαρ. Τρικούπη 22, Αθήνα, Τ.Κ. 10679 - Τηλ. 210 3623092, email: info@alfeiosbooks.com

“Συμπληρώνω τη μνήμη του κόσμου…”. Έλληνες όμηροι και αιχμάλωτοι σε ναζιστικά και φασιστικά στρατόπεδα και φυλακές, 1941-1945

25,00 € 22,50 €

Συγγραφέας:

Εκδοτικός οίκος:

Παπαδόπουλος

Μετάφραση:

Τόπος έκδοσης:

Έτος έκδοσης:

2020

Σελίδες:

496

ISBN:

9789604845606

Κατάσταση:

Άριστη

Διαθέσιμο

Κωδικός: AB-0021122517. Κατηγορίες: , . Ετικέτες: , , .
   
«Εγώ έτσι κι αλλιώς κάποτε θα φύγω. Τούτη η φωνή πρέπει να μείνει. Είναι η φωνή όλων όσων μαρτυρούν εδώ, που φιλοδοξεί να φέρει σε σας την τρεμούλα της ψυχής, το δάκρυ, τον πόνο στρατιών ανθρώπων».
«Τούτη τη φωνή» προβάλλει αυτό το βιβλίο. Τη φωνή χιλιάδων Ελλήνων, που στη διάρκεια της τριπλής ξένης κατοχής μεταφέρθηκαν βίαια έξω από τα σύνορα της πατρίδας.
Σε πάνω από 9.500 συνταρακτικές σελίδες, άνδρες και γυναίκες, αιχμάλωτοι πολέμου, πολίτες, στρατιωτικοί και κληρικοί σε στρατόπεδα και φυλακές της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Αυστρίας, της Σερβίας, της Πολωνίας αποτυπώνουν μια πραγματικότητα που υπερβαίνει τη φαντασία: τη δραματική καθημερινότητα της κακουχίας, της εξοντωτικής εργασίας, της αναμέτρησης με τον θάνατο, των ακραίων ψυχικών μεταπτώσεων, αλλά και την άμεση εμπειρία της κατάρρευσης του φασισμού και του ναζισμού, την απελευθέρωση χάρη στους Συμμάχους, την πολύμηνη οδύσσεια του επαναπατρισμού με τις περιπλανήσεις σε μια χαοτική Ευρώπη και την υποδοχή τους από ένα απροετοίμαστο και αμήχανο ελληνικό κράτος.
Μέσα από τις μαρτυρίες τους και από το Ιστορικό Αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών παρουσιάζεται, για πρώτη φορά, μια ανεξερεύνητη πτυχή της ελληνικής Ιστορίας.
Εβδομήντα πέντε χρόνια μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τη δική τους καθυστερημένη απελευθέρωση, «τούτη η φωνή», η φωνή τους, μένει για να συνοψίσει -ως παρακαταθήκη στους επιγενόμενους- το απόσταγμα όσων έζησαν:
«Δε χάσαμε την ανθρωπιά που θα μας ξαναδώσει την αισιόδοξη εμπιστοσύνη για μια καλύτερη, πιο φωτεινή, αύριο».

Εισαγωγή
1. «Το μέτρο της ομηρείας, που είναι τελείως διαφορετικό απ’ την αιχμαλωσία» (Εξηγώντας την ορολογία, συχνά μπερδεμένη και παραπλανητική)
2. «Στρατόπεδα, παντού στρατόπεδα ομήρων, εις κάθε βήμα στρατόπεδα υπόπτων, αιχμαλώτων και εχθρών του ναζιστικού καθεστώτος» (Εξηγώντας την ιστορία, τη δομή, τη λειτουργία και, κυρίως, τα είδη των στρατοπέδων συγκέντρωσης, με τις ιδιαιτερότητές τους)
3. «Ναι, τόσοι είναι» (Στοιχεία από πολλές πηγές, από τα οποία -δεν- προκύπτει ο αριθμός των Ελλήνων μη Εβραίων εκτοπισμένων)
4. «Μα ούτε ιστορία γράφω. Δίνω στοιχεία για την ιστορία» (Οι λόγοι που ώθησαν τους συγγραφείς να καταγράψουν την εμπειρία τους τη συγκεκριμένη στιγμή. Η τοποθέτησή τους απέναντι στο γραπτό τους)
5. «Θέλαμε απ’ το Χαϊδάρι να φύγουμε κι ας μας έστελναν στη Γερμανία» (Μετά τη σύλληψη και μέχρι τη μεταφορά τους στο Ράιχ, οι Έλληνες μη Εβραίοι κρατούνταν σε στρατόπεδα και φυλακές στην Ελλάδα)
6. «Τούτη τη στιγμή περνάμε τα σύνορα. Γεια χαρά, Ελλάδα αγαπημένη» (Από τους σιδηροδρομικούς σταθμούς της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης ξεκινούν οι αποστολές για το Ράιχ. Σκηνές οδύνης κατά τον αποχωρισμό από τους οικείους. Το μαρτυρικό ταξίδι ως τον τόπο προορισμού)
7. «Εδώ ξεπέρασα τα όρια της αντοχής και υπάρχω» (Η πρώτη εντύπωση και η τυπική διαδικασία της «υποδοχής»)
8. «Εφτά στρατόπεδα συνολικά, χωρίς να θυμάμαι, πλέον, με ποια σειρά πήγα σε ποια» (Η μετακίνηση από στρατόπεδο σε στρατόπεδο, ως μέρος της στρατοπεδικής ρουτίνας)
9. «Φαφλούχτεν!» (Η επαφή με την άγνωστη γερμανική γλώσσα, με την οποία οι κρατούμενοι καλούνταν να εξοικειωθούν προκειμένου να επιβιώσουν)
10. «Αυτό ήταν το νούμερό μου, ό,τι απόμεινε από μένα» (Ο αριθμός που αντικαθιστά το όνομα και ισοπεδώνει την προσωπικότητα. Διαφορές στην απόδοση του αριθμού από στρατόπεδο σε στρατόπεδο)
11. «Θα μπορέσει κανείς […] να καταλάβει την κατάσταση μας;» (Ένα πλήθος συσσωρευμένων δεινών)
«Πείνα, βασίλισσα, αν βγω κάποτε ζωντανός, κάτι θα γράψω σαν ύμνο στην παντοδυναμία σου» (Ο εχθρός, ο πιο ακαταμάχητος)
«[…] θαρρείς πως βρίσκεσαι σε οστεοφυλάκιο» (Η απίσχναση)
«Εκόβανε κομμάτια ψαχνό και το τρώγανε» (Φαινόμενα κανιβαλισμού στα στρατόπεδα)
«[…] αλύπητα, όπου έβρισκαν» (Η βία στα στρατόπεδα)
«Έκαναν στο κορμί μας παρέλαση» (Το μαρτύριο της ψείρας στα στρατόπεδα)
«[…] ακόμα και τα συρματοπλέγματα είχαν πάρει μια άσπρη, απόκοσμη όψη, καθώς οι πυκνές νιφάδες συνέχιζαν να πέφτουν αθόρυβα και σιωπηλά» (Η δοκιμασία του κρύου στα βόρεια κλίματα και οι ελάχιστες δυνατότητες αντιμετώπισής του)
12. «Διότι δεν πρέπει να ξεχνάω ότι ήρθα στη Γερμανία για να δουλέψω και όχι για φαΐ και ύπνο» (Το μεγάλο κεφάλαιο της καταναγκαστικής εργασίας με τις πολλές πτυχές του)
13. «Κατ’ αρχάς πρέπει να ταχτούμε κατά των δραπετεύσεων» (Το μάταιο της απόδρασης και ο κίνδυνος των αντιποίνων)
14. «Δεν πέθανα. Πώς έγινε και δεν πέθανα;» (Μερικές εφευρετικές πρωτοβουλίες αποδείχτηκαν σωτήριες για τη σωματική και την ψυχική επιβίωση)
«[…] μια οργάνωση τέλεια…» (Όποτε οι Έλληνες κατάφεραν να οργανωθούν, πολλές ζωές σώθηκαν)
«Ο σωτήρας η βουβωνοκήλη μου…» (Τρόπος παράτασης της ζωής, η στοιχειώδης νοσηλεία για πραγματικές ή κατασκευασμένες ασθένειες)
«Τα ρόδα, τα τριαντάφυλλα…» (Το τραγούδι στα στρατόπεδα)
15. «Τον έχουμε πια συνηθίσει» (Ο θάνατος ως καθημερινός σύντροφος)
16. «Δεν ξέρουμε αν θα έχουμε σήμερα συναγερμό γιατί συνήθως κάθε Σάββατο έχουν ρεπό οι Αγγλοαμερικάνοι» (Οι συμμαχικοί βομβαρδισμοί στα στρατόπεδα και στους χώρους εργασίας. Οι ισοπεδωμένες πόλεις, η αποκομιδή των ερειπίων και η περισυλλογή των νεκρών αμάχων)
17. «[..] εις κρισιμότατον στάδιον» (Η κατάσταση στο Ράιχ και στα στρατόπεδα λίγο πριν από την είσοδο των Συμμάχων και την απελευθέρωση)
18. «Είμαστε ελεύθεροι και δεν το πιστεύουμε» (Η εγκατάλειψη των στρατοπέδων από τους Γερμανούς, η αναμονή για την είσοδο των Συμμάχων, ο ενθουσιασμός, οι πανηγυρισμοί)
«Υπάρχουνε, ρε παιδιά, Έλληνες εδώ;» (Ανάμεσα στους ελευθερωτές των στρατοπέδων, Έλληνες που υπηρετούν στον αμερικανικό στρατό) […]

Βάρος 0.860 kg
Διαστάσεις 17 x 24 cm