Χαρ. Τρικούπη 22, Αθήνα, Τ.Κ. 10679 - Τηλ. 210 3623092, email: info@alfeiosbooks.com

Το Πριγκιπάτο του Μορέως

18,00 €

Στο βυζαντινό Γεράκι, σ ένα ναΐσκο των Ταξιαρχιών του 13ου αιώνα, στη νότια κορυφή του βράχου μέσα στο φράγκικο κάστρο, υπάρχει μια περίεργη, φθαρμένη τώρα, τοιχογραφία. Εικονίζεται η θριαμβευτική άλωση της Ιεριχούς. Η απεικόνιση δεν είναι απόλυτα σύμφωνη με την αφήγηση της Π. Διαθήκης. Η Ιεριχώ δεν έπεσε με όπλα, αλλά κάτω από τους συνεχείς ήχους των σαλπίγγων. Οι Εβραίοι, επιστρέφοντας από την Αίγυπτο, πολιόρκησαν την Ιεριχώ, πόλη κλεισμένη από παντού με τείχη. Έξι ημέρες ιερείς και λαός περιφέρονταν στα τείχη σαλπίζοντας αδιάκοπα με τα κέρατα. Κατά τη θεία εντολή ο Ιησούς του Ναυή, ο διάδοχος του Μωυσή, την έβδομη μέρα έδωσε εντολή να σαλπίζουν όλοι μαζί χωρίς σταματημό. Και ο λαός ξέσπασε σε αλαλαγμούς και ήχησαν τα κέρατα. Και μετά “μέγαν αλαλαγμόν” κατέπεσαν τα τείχη της πόλης. Ο Έλληνας όμως ζωγράφος, εκτός από τη λατρευτική του ανάγκη, θέλησε να εκφράσει και την αγωνία, το φόβο, αλλά και τη χαρά του ανθρώπου. Και είναι σαν να ορθώνει, με τις μορφές που ζωγραφίζει, ένα ερώτημα για την αναίτια φραγκική κατάκτηση και να δίνει μια υπερβατική γι αυτό λυτρωτκή απάντηση στην αγωνία του. Ζωγράφισε, λοιπόν τον Ιησού του Ναυή έφιππο με σιδερένια πανοπλία. Κρατάει ασπίδα πάνω στην οποία εικονίζεται το μισοφέγγαρο με τέσσερα άστρα. Είναι ο αρχηγός μιας πυκνής ομάδας ιππέων με βυζαντινές στολές, με πανοπλία, όπως του αρχηγού, και με δόρατα που ορμάει προς την πύλη του κάστρου να αναχαιτίσει εχθρική ομάδα ιππέων με φράγκικες στολές τη στιγμή που βγαίνουν.” Το “Πριγκιπάτο του Μορέως”, η Νέα Γαλλία, όπως είχε ονομάσει ο Πάπας την ηγεμονία που ίδρυσαν οι Γάλλοι ιππότες της Δ΄ Σταυροφορίας στην Πελοπόννησο, είναι πολύ λίγο γνωστό στο ευρύτερο αναγνωστικό κοινό. Ο σκοπός, επομένως, του βιβλίου είναι πληροφοριακός. Δίστασα, αλλά βρήκα το θάρρος τελικά να φέρω πιο κοντά στον “Ελληνα αναγνώστη μια μακρινή εποχή για να την αγαπήσει και να την εκτιμήσει κι αυτός. Αλλά ο σκοπός καθόρισε και τον τρόπο με τον όποιο γράφτηκε, γι αυτό απουσιάζει μια δομική ανάλυση που θα έκανε πανεπιστημιακός ιστορικός. Η ιστορία, βέβαια, γίνεται με πηγές, με υποδομή, με βασικές έρευνες των ειδικών. Αλλά, όπως κάθε επιστήμη, έχει και η ιστορία χρέος προς την κοινωνία. Έχει χρέος κάποτε να απευθύνεται και στο πλατύ αναγνωστικό κοινό και όχι μόνο στους ειδικούς, στους καθηγητές της Ιστορίας. Η ιστορία δεν μπορεί να παραμένει υπερβολικά απομονωμένη στα εργαστήρια των ειδικών. Πρέπει να βγαίνει και έξω, να απευθύνεται σ ένα κοινό πιο πλατύ.

Συγγραφέας:

Κατσαφάνας Δημήτρης Γ.

Εκδοτικός οίκος:

ΙΔΙΟΜΟΡΦή

Μετάφραση:

Τόπος έκδοσης:

Σπάρτη

Έτος έκδοσης:

2003

Σελίδες:

304

ISBN:

960-86280-7-5

Κατάσταση:

άριστη

Διαθέσιμο

Κωδικός: AB-00006810. Κατηγορίες: , .
   

Στο βυζαντινό Γεράκι, σ’ ένα ναΐσκο των Ταξιαρχιών του 13ου αιώνα, στη νότια κορυφή του βράχου μέσα στο φράγκικο κάστρο, υπάρχει μια περίεργη, φθαρμένη τώρα, τοιχογραφία. Εικονίζεται η θριαμβευτική άλωση της Ιεριχούς. Η απεικόνιση δεν είναι απόλυτα σύμφωνη με την αφήγηση της Π. Διαθήκης. Η Ιεριχώ δεν έπεσε με όπλα, αλλά κάτω από τους συνεχείς ήχους των σαλπίγγων. Οι Εβραίοι, επιστρέφοντας από την Αίγυπτο, πολιόρκησαν την Ιεριχώ, πόλη κλεισμένη από παντού με τείχη. Έξι ημέρες ιερείς και λαός περιφέρονταν στα τείχη σαλπίζοντας αδιάκοπα με τα κέρατα. Κατά τη θεία εντολή ο Ιησούς του Ναυή, ο διάδοχος του Μωυσή, την έβδομη μέρα έδωσε εντολή να σαλπίζουν όλοι μαζί χωρίς σταματημό. Και ο λαός ξέσπασε σε αλαλαγμούς και ήχησαν τα κέρατα. Και μετά “μέγαν αλαλαγμόν” κατέπεσαν τα τείχη της πόλης. Ο Έλληνας όμως ζωγράφος, εκτός από τη λατρευτική του ανάγκη, θέλησε να εκφράσει και την αγωνία, το φόβο, αλλά και τη χαρά του ανθρώπου. Και είναι σαν να ορθώνει, με τις μορφές που ζωγραφίζει, ένα ερώτημα για την αναίτια φραγκική κατάκτηση και να δίνει μια υπερβατική γι αυτό λυτρωτκή απάντηση στην αγωνία του. Ζωγράφισε, λοιπόν τον Ιησού του Ναυή έφιππο με σιδερένια πανοπλία. Κρατάει ασπίδα πάνω στην οποία εικονίζεται το μισοφέγγαρο με τέσσερα άστρα. Είναι ο αρχηγός μιας πυκνής ομάδας ιππέων με βυζαντινές στολές, με πανοπλία, όπως του αρχηγού, και με δόρατα που ορμάει προς την πύλη του κάστρου να αναχαιτίσει εχθρική ομάδα ιππέων με φράγκικες στολές τη στιγμή που βγαίνουν.” Το “Πριγκιπάτο του Μορέως”, η Νέα Γαλλία, όπως είχε ονομάσει ο Πάπας την ηγεμονία που ίδρυσαν οι Γάλλοι ιππότες της Δ΄ Σταυροφορίας στην Πελοπόννησο, είναι πολύ λίγο γνωστό στο ευρύτερο αναγνωστικό κοινό. Ο σκοπός, επομένως, του βιβλίου είναι πληροφοριακός. Δίστασα, αλλά βρήκα το θάρρος τελικά να φέρω πιο κοντά στον “Ελληνα αναγνώστη μια μακρινή εποχή για να την αγαπήσει και να την εκτιμήσει κι αυτός. Αλλά ο σκοπός καθόρισε και τον τρόπο με τον όποιο γράφτηκε, γι αυτό απουσιάζει μια δομική ανάλυση που θα έκανε πανεπιστημιακός ιστορικός. Η ιστορία, βέβαια, γίνεται με πηγές, με υποδομή, με βασικές έρευνες των ειδικών. Αλλά, όπως κάθε επιστήμη, έχει και η ιστορία χρέος προς την κοινωνία. Έχει χρέος κάποτε να απευθύνεται και στο πλατύ αναγνωστικό κοινό και όχι μόνο στους ειδικούς, στους καθηγητές της Ιστορίας. Η ιστορία δεν μπορεί να παραμένει υπερβολικά απομονωμένη στα εργαστήρια των ειδικών. Πρέπει να βγαίνει και έξω, να απευθύνεται σ ένα κοινό πιο πλατύ.

Βάρος 0.554 kg
Διαστάσεις 17 x 24 cm